RSS

Category Archives: Articles on the crisis

Reminding you what Democracy looks like. 1.

There is no point on agonizing over good politicians winning some elections, for the world to become a better place.

Winning the elections and gaining the power are two completely separate things.
True power lays behind the parties and will not stop getting its way until we , the citizens, realize the following old-old, basic, simple fact:

The root of  Democracy
is for its citizens
to Be rulers and to Be ruled
AT THE SAME TIME.

That means actively participating on all public decisions and actively participating on all public positions.

Far from transferring the responsibility for your own life’s decisions, to someone else.., no?

I was reminded of this fact , when I was re- reading Aristotle’s  “Politics” ( Poli=City).
I found his description of  the private person, very illuminating. I also found very indicative of how the Athenians felt about their Democracy, his fierceful  writing against “elections” and “elected representatives” or “professional politicians”, as the Athenians called them. So, I thought I share…

( An interesting note: A private person = Idiotis, in Greek.That’s where the English word” idiot” comes from!
A very accurate translation, as you are about to find out…)

The Idiotis did not care to attend in the weekly public assembly ,”Agora”, were all decision making was going on. On other occasions he was failing to perform adequately to his random (drawn) public office position. Athenian society considered an Idiotis (private person..) to be an unworthy, lazy, stupid and selfish citizen. Becoming an Idiotis was loathed. One was deprived of any political rights, ownership was made public and the Idiot was exiled or even killed if his idiocy was deemed to have been harmful for the City.
Aristotle goes on describing the “professional politician” as the worst kind of private person. Even though he attends every single meeting he does that as a sole profession, thus seeking power for self-preservation.
Being an idiotis with power he is expected to take care of his personal well-being and not that of the City.

Having an electoral system (like other City /States had) was laughed upon from the Athenians.
It meant you are not your own Ruler anymore.
It meant you are an Idiot, who depends on Idiots.

So, please stop depending. Let’s get to the point.
I’m only agonizing for the moment to come, when WE, Citizens,
finally decide to focus our discussions on the exact steps we need to take,
in order to become Self-ruled thus Self-sustained.

Only then, will there be no room for malice, injustice and misery.
Only when ALL of us make sure of it, constantly and consistently.

This is what Democracy looks like.

Advertisements
 

Tags: , , , , ,

Enough, enough of saying it is the capitalists who are to blame!

It has been a while, since I shared. There was elections and then again, so lots of great opportunities for commenting and sharing, but I wasn’t feeling very excited, everything seemed to be a repetition, until….
I found this:
[blip.tv http://blip.tv/play/AYLxwDkC?p=1 width=”480″ height=”299″]

John Holloway is talking at the Left Forum’s closing plenary and he is making a point that I would, finally,
love to spread!

Enjoy watching it!

For those of you who’d rather read what he had to say, you can find a part of the speech in English and the whole translation in Greek, following:

“….Enough, enough of saying it is the capitalists who are to blame, that it is the bankers’ fault. The very notion is not only absurd, but dangerous because it constitutes us as victims. Capital is a relation of domination. The crisis of capital is the crisis of domination: The dominators are not able to dominate effectively. And then we go into the streets and tell them that it is their fault. What are we saying? That they should dominate us more efficiently? It’s better to take the simpler explanation and say that, if the relation of domination is in crisis, it is because the dominated are not docile enough; they are not prostrating themselves sufficiently. The inadequacy of our subordination is the cause of the crisis.

Capitalism is not just a system of injustice. It is a system of accelerating exploitation, a system of intensifying destruction. This can be theorized in many ways…. But what it means is that capitalism is a dynamic of attack. There is an unending drive to go faster, an unending transformation of what capitalist labor means. And this means not only an intensification of labor in the factories, but the ever increasing subordination of all aspects of life to the logic of capital. The very existence of capitalism is a constant turning of the screw–and crisis is quite simply the manifestation of the fact that the screw is not being tightened fast enough.

Somewhere, it is meeting resistance. Resistance on the streets and in the squares, perhaps. Organized resistance, certainly. But also, it may just be the resistance of parents who want to play with their children, lovers who want to spend an extra hour in bed, students who think that they can take time to criticize, humans who still dream of being human.

We are the crisis of capital. We who do not bow low enough. We who do not run fast enough…..”

[…]Please watch the speech for the rest!He makes an interesting example of Greece, later on, elaborating on the choices people make and how they rebuild their future. He closes by saying:

“….“We will try to build a different sociality.” … If capitalism cannot provide the basis of life, then we must do it in other ways; by forming networks of mutual support… This is a lot more complicated and a far more experimental way forward, in which there is no correct line, there is no revolutionary purity. Quite possibly, our prefigurative forms of sociality are not yet strong enough to ensure our survival and there have to be compromises. But that is clearly the direction in which we must push—clearly the direction in which we are pushing and are being pushed. This world we are trying to create. This world without answers. A world of “asking, we walk.” A world of experiment. But we are guided by our “No!” to the inhuman, obscene, destructive system of capitalism. And guided by a utopian star distilled from the hopes and dreams of centuries of struggle.

Crisis, then, confronts us with these two options: Either we take the highway of subordination to the logic of capital, in the clear knowledge that this leads directly to the self-annihilation of humanity, or else we take the hazardous paths—many paths—of inventing different worlds, here and now, through the cracks we create in capitalist domination. And as we invent new worlds, we sing loud and clear that we are the crisis of capital. We are the crisis of the rush toward human destruction…and proud of it. We are the new world that is pushing through. ….”

Translation source (thank you!):www.revolution by the book.akpress.org

Here it is in Greek:

“…

Για μένα είναι πραγματικά ευχάριστο αλλά και λίγο τρομακτικό να βρίσκομαι εδώ μαζί σας, επειδή στην πραγματικότητα είναι η πρώτη φορά που μιλάω στην καρδιά της σατανικής αυτοκρατορίας. Θέλω επίσης να ευχαριστήσω θερμά τους φρουρούς της πύλης στο αεροδρόμιο χτες που με άφησαν να μπω και να σας επισκεφθώ σ’ αυτή τη γη της «ελευθερίας», που μου επέτρεψαν να έρθω να σας δω στη φυλακή σας. Ίσως με άφησαν να περάσω επειδή δεν έχουν συνειδητοποιήσει ότι υπάρχει μια ανταρσία στη φυλακή, μια εξέγερση στην καρδιά της αυτοκρατορίας.

Είμαστε εδώ για να γιορτάσουμε το 2011 που ξεχειλίζει στο τρέχον έτος, το 2012. Ένα έτος γεμάτο από ένδοξες εξεγέρσεις σε όλο τον κόσμο, καθώς η ανυπακοή μας έκανε ξεκάθαρο ότι εμείς είμαστε η κρίση του κεφαλαίου. Είμαστε η κρίση του κεφαλαίου και είμαστε περήφανοι γι’ αυτό. Αρκετά πια με το να λέμε ότι φταίνε οι καπιταλιστές, ότι είναι λάθος των τραπεζιτών. Η ίδια η σημασία αυτών των λόγων δεν είναι μόνο παράλογη αλλά και επικίνδυνη, επειδή μας θυματοποιεί. Το κεφάλαιο είναι μια σχέση κυριαρχίας και η κρίση του είναι κρίση της κυριαρχίας αφού οι κυρίαρχοι δεν είναι ικανοί να κυριαρχούν αποτελεσματικά. Μετά κατεβαίνουμε στους δρόμους και τους λέμε ότι είναι δικό τους λάθος; Τι λέμε ακριβώς; Ότι δεν ασκούν κυριαρχία αρκετά αποτελεσματικά; Είναι σίγουρα καλύτερο να δεχτούμε την πιο απλή εξήγηση και να πούμε ότι αν η σχέση κυριαρχίας βρίσκεται σε κρίση αυτό συμβαίνει επειδή οι κυριαρχούμενοι δεν πειθαρχούν αρκετά, επειδή δεν υποκλίνονται επαρκώς. Η έλλειψη υποταγής μας είναι η αιτία της κρίσης.

“>Το κεφάλαιο δεν είναι μόνο ένα σύστημα αδικίας, είναι ένα σύστημα που επιταχύνει την εκμετάλλευση, που εντείνει την καταστροφή. Αυτό μπορεί να αποδειχτεί με πολλούς τρόπους, με το νόμο της αξίας και τη συγκρότηση της αξίας από τον κοινωνικά αναγκαίο χρόνο εργασίας ή από τις θεωρίες για την πτωτική τάση του κέρδους. Το νόημα ωστόσο είναι ότι το κεφάλαιο είναι μια δυναμική που επιτίθεται. Υπάρχει μια ατέρμονη προσπάθεια να κινείται συνεχώς πιο γρήγορα, ένας αέναος μετασχηματισμός του τι σημαίνει καπιταλιστική εργασία. Αυτό δεν αφορά μόνο την εντατικοποίηση της εργασίας στα εργοστάσια αλλά την συνεχώς αυξανόμενη υποταγή όλων των εκφάνσεων της ζωής στη λογική του κεφαλαίου. Η ίδια η ύπαρξη του κεφαλαίου είναι το αδιάλειπτο στρίψιμο της βίδας και η κρίση είναι απλώς η εκδήλωση ότι η βίδα δεν βιδώνεται αρκετά γρήγορα, ότι κάπου συναντά αντίσταση. Αντίσταση στους δρόμους και τις πλατείες ίσως, οργανωμένη αντίσταση σίγουρα, αλλά επιπλέον ίσως είναι η αντίσταση των γονιών που θέλουν να παίξουν με τα παιδιά τους, των εραστών που θέλουν να μείνουν μια ώρα ακόμη στο κρεβάτι, των φοιτητών που σκέφτονται ότι χρειάζονται χρόνο για κριτική σκέψη, των ανθρώπων που ακόμα ονειρεύονται ότι είναι άνθρωποι. Εμείς είμαστε η κρίση του κεφαλαίου, εμείς που δεν σκύβουμε αρκετά το κεφάλι, εμείς που δεν τρέχουμε αρκετά γρήγορα.

Και η κατάσταση της κρίσης έχει στ’ αλήθεια δύο διεξόδους. Η μία είναι να πούμε, συγνώμη για την έλλειψη υποταγής μας και να ζητήσουμε περισσότερη απασχόληση, περισσότερες δουλειές. «Σας παρακαλούμε, εκμεταλλευτείτε μας περισσότερο και θα εργαστούμε σκληρότερα και πιο γρήγορα, θα υποτάξουμε κάθε πτυχή της ζωής μας στο κεφάλαιο, θα ξεχάσουμε όλες αυτές τις παιδιάστικες ανοησίες του παιχνιδιού, της αγάπης και της σκέψης». Αυτή είναι η λογική της αλλοτριωμένης εργασίας, η αναποτελεσματική λογική της πάλης από και μέσω της εργασίας, που γίνεται αντιληπτή ως αλλοτριωμένη εργασία, ενάντια στο κεφάλαιο. Το πρόβλημα στη συγκεκριμένη διέξοδο δεν είναι μόνο ότι χάνουμε την ανθρωπιά μας αλλά ότι αναπαράγουμε το σύστημα που μας καταστρέφει. Αν καταφέρουμε τελικά, πράγμα μάλλον απίθανο, να βοηθήσουμε το κεφάλαιο να ξεπεράσει τις κρίσεις του τότε θα συνεχίσει πιο γρήγορα, πιο γρήγορα, πιο γρήγορα να υποτάσσει κάθε μορφή ζωής, ανθρώπινης και μη, στις εντεινόμενες απαιτήσεις της παραγωγής αξίας. Και έπειτα θα έρθει μια άλλη κρίση και μετά μια άλλη και μια άλλη, όχι για πάντα επειδή ίσως δεν αρκετά μακριά η εξαφάνιση της ανθρωπότητας.

Η εναλλακτική, επειδή νομίζω ότι είναι η μόνη εναλλακτική, είναι να πούμε ανοιχτά όχι, λυπούμαστε, εμείς είμαστε η κρίση του κεφαλαίου και δεν θα γονατίσουμε, δεν θα δεχτούμε αυτό που μας κάνει το κεφάλαιο, είμαστε περήφανοι για την έλλειψη υπακοής και την άρνησή μας να υποκύψουμε στην καταστροφική δύναμη του κεφαλαίου. Είμαστε περήφανοι που είμαστε η κρίση του συστήματος που μας καταστρέφει.

Κοιτάξτε την Ελλάδα, το επίκεντρο της σημερινής χρηματοπιστωτικής κρίσης. Εκεί η κρίση είναι ξεκάθαρα κρίση ανυποταγής. Οι καπιταλιστές και οι πολιτικοί δηλώνουν πως οι Έλληνες δεν υποκύπτουν αρκετά, δεν εργάζονται αρκετά σκληρά, τους αρέσει να κοιμούνται το μεσημέρι και να βγαίνουν το βράδυ και τώρα πρέπει να πάρουν ένα μάθημα, πρέπει να μάθουν τι σημαίνει αληθινός καπιταλιστικός εργάτης. Και δίνοντας ένα μάθημα στους Έλληνες προτίθενται επίσης να δώσουν ένα μάθημα στους Πορτογάλους, στους Ισπανούς, τους Ιταλούς, τους Ιρλανδούς και όλους τους υπόλοιπους ανυπότακτους του κόσμου.

Και απέναντι σε αυτή την κατάσταση υπάρχουν μόνο δύο εκδοχές. Η μία είναι να πούμε όχι, όχι, είμαστε καλοί εργάτες, απλώς δώστε μας περισσότερες δουλειές και θα σας δείξουμε πόσο σκληρά μπορούμε να εργαστούμε, θα ξαναχτίσουμε τον καπιταλισμό στην Ελλάδα. Και η άλλη εκδοχή είναι να πούμε, ναι, έχετε δίκιο, είμαστε τεμπέληδες και θα παλέψουμε για το δικαίωμά μας στην τεμπελιά. Θα παλέψουμε για να μπορούμε να κάνουμε τα πράγματα με τον δικό μας ρυθμό, με τον τρόπο που εμείς θεωρούμε σωστό, θα παλέψουμε για τον μεσημεριανό μας ύπνο και να για να βγαίνουμε αργά το βράδυ. Επομένως λέμε όχι στο κεφάλαιο και στην καπιταλιστική εργασία, επειδή όλοι ξέρουμε ότι η καπιταλιστική εργασία κυριολεκτικά καταστρέφει τη γη, καταστρέφει τις συνθήκες της ανθρώπινης ύπαρξης. Πρέπει να χτίσουμε μια διαφορετική μορφή κοινωνικότητας.

Η πρώτη λύση του να πούμε ότι είμαστε καλοί εργάτες μοιάζει περισσότερο απλή, περισσότερο προφανής αλλά πιθανώς είναι μόνο μια αυταπάτη επειδή οι περισσότεροι σχολιαστές αναφέρουν ότι η ύφεση στην Ελλάδα θα διαρκέσει πολλά χρόνια άσχετα με το πόσο θα συμμορφωθούν οι Έλληνες.

Αν θέλετε να μάθετε με τι μοιάζει η παράταση της αποτυχίας του κεφαλαίου χωρίς την ελπίδα μιας ριζικής αλλαγής, τότε απλώς κοιτάξτε πέρα από τα σύνορά σας την τραγωδία στο Μεξικό ή κοιτάξτε πιο κοντά τις δικές σας πόλεις. Η άλλη επιλογή του να πούμε όχι στο κεφάλαιο και να οικοδομήσουμε μια διαφορετική κοινωνική σχέση είναι αυτό που πολλοί Έλληνες προσπαθούν να δημιουργήσουν αυτή τη στιγμή από επιλογή και από ανάγκη. Αν το κεφάλαιο δεν μπορεί να παρέχει την υλική βάση ζωής, τότε πρέπει να την δημιουργήσουμε με άλλους τρόπους, συγκροτώντας δίκτυα αμοιβαίας υποστήριξης, διακηρύσσοντας «κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα» και οργανώνοντας ομάδες ηλεκτρολόγων που επανασυνδέουν το ρεύμα· με το «δεν πληρώνω» φόρους και διόδια· μέσω του κινήματος της πατάτας με το οποίο αγρότες διανείμουν αγροτικά προϊόντα κατευθείαν στις πόλεις σε πολύ χαμηλές τιμές, μέσω της ίδρυσης ανταλλακτικών παζαριών, της δημιουργίας κοινοτικών κήπων και της επιστροφής στην ύπαιθρο· επίσης με την ανάκτηση εργοστασίων, ενός νοσοκομείου και μιας εφημερίδας. Αυτή είναι μια περίπλοκη και πολύ πειραματική μορφή να προχωρήσουμε, στην οποία δεν υφίσταται σωστή πολιτική γραμμή ούτε επαναστατική καθαρότητα, αποτελεί μια προεικονιστική μορφή κοινωνικότητας όχι ακόμη αρκετά δυνατής ώστε να διασφαλίσει την επιβίωσή μας. Και πρέπει να υπάρχουν δεσμεύσεις, αλλά είναι ξεκάθαρα η κατεύθυνση προς την οποία πρέπει να ωθήσουμε τα πράγματα και να ωθηθούμε και εμείς οι ίδιοι.

Ο κόσμος που προσπαθούμε να δημιουργήσουμε, είναι ένας κόσμος χωρίς απαντήσεις, ένας κόσμος όπου περπατάμε ρωτώντας, ο κόσμος ενός πειράματος. Αλλά καθοδηγούμαστε από το όχι μας ενάντια στο απάνθρωπο, ξεδιάντροπο, καταστροφικό καπιταλιστικό σύστημα και από ένα ουτοπικό αστέρι που ανατέλλει από τις ελπίδες και τα όνειρα αιώνων πάλης. Η κρίση επομένως μας φέρνει αντιμέτωπους με αυτές τις δύο επιλογές. Είτε θα επιλέξουμε τη λεωφόρο της υποταγής στη λογική του κεφαλαίου έχοντας πλέον συνειδητοποιήσει ότι οδηγεί αναπόφευκτα στην αυτο-εκμηδένιση της ανθρωπότητας, είτε θα ακολουθήσουμε τα επικίνδυνα μονοπάτια, πολλά μονοπάτια, επινόησης ενός διαφορετικού κόσμου εδώ και τώρα, μέσα από τις ρωγμές που δημιουργούμε στην καπιταλιστική κυριαρχία. Και καθώς επινοούμε διαφορετικούς κόσμους βλέπουμε τώρα, καθαρά, πως εμείς είμαστε η κρίση του κεφαλαίου, εμείς είμαστε η κρίση ενάντια στην βιασύνη να καταστραφεί ο κόσμος και είμαστε περήφανοι γι’ αυτό. Εμείς είμαστε ο νέος κόσμος που λέει «στα τσακίδια κεφάλαιο»………….”

Τζον Χόλογουεη, Νέα Υόρκη, 18 Μαρτίου 2012

Μετάφραση: Κ.Ν.
Πηγή (με τις ευχαριστίες μου!) : eagainst.com

 

Tags: , , , , ,

27/3/2012 – Der Standard – Daniela Rom interviewing Margrit Kennedy

“Geldsystem fürht zur Krieg, Crash oder Revolution”

Read from the source, here!

For those of you who don’t know who Margrit Kennedy is, check this out:

http://www.margritkennedy.de/

 

Tags: , , ,

Von einer Griechin- über die Krise

Seit Tagen sammele ich Daten und Informationsquellen. Ich wollte euch zeigen, dass wir so viel arbeiten wie ihr, dass wir zum selben Zeitpunkt in Pension gehen wie ihr, dass wir weniger verdienen als ihr, dass die Ausgaben im öffentlichen Sektor nur einen kleinen Teil der Schulden ausmacht und nicht ihre Ursache sind, dass die Transaktion zwischen Simitis und Goldman Sachs nach unserem Eintritt in die Eurozone stattfand und nicht davor. Es passt all das, was ich euch zeigen möchte, nicht auf einem Blatt Papier…

Wie mein Land von zwei allmächtigen Parteien regiert wird, die ihre Wähler im öffentlichen Dienst angestellt haben und ein Wahlgesetz eingeführt wurde, welche sie für immer an der Macht hält, trotz der Korruption und der unvorstellbaren Skandale. Wie die griechische Zentralbank, in Wirklichkeit privat ist und den Wert ihrer Staatsanleihen sofort nach den Wahlen hat fallen lassen.  Wie der Bruder des Premierministers beschuldigt wird, Credit default Swaps gegen sein Land gekauft zu haben, kurz bevor der Premierminister die Krise angefacht hat indem er in alle Richtungen hinausposaunte: „Wir versinken in einer Krise!“

Wie heute alle einträglichen Geschäfte im Lande den Drahtziehern, den privaten Interessen und den Zinswucherern übertragen wurden.

Wie diejenigen Bürger, die darauf reagierten, niedergeschlagen und mit Chemikalien besprüht wurden.

Wie alles darauf hinweist, dass die Demokratie – sogar die, die nur nach außen hin gezeigt wird – zerstört wurde.

Ich wollte euch zeigen wie die Märkte arbeiten. Wie der IWF nur ein Trojanisches Pferd brauchte, um Fuss in Europa zu fassen.

Wie die Massenmedien die Menschen terrorisieren, indem sie behaupten, es gäbe keine andere Wahl – dass wir genau so handeln müssen, wie es die Troika befiehlt, auch wenn diese Entscheidungen gegen unsere Verfassung sind und unsere Souveränität zerstört. Entscheidungen die uns noch nicht mal helfen.

Ich: „Aber, … die Anleihen garantieren keine zukünftigen Renditen!“
Die Medien: „Ja…aber wenn die Banken keinen Gewinn machen, wird das ganze System ZUSAMMENBRECHEN, die ganze Welt wird ZERSTÖRT! Außerdem, ES GESCHIEHT DIR RECHT!“
Ich: „Mir?!“
Die Medien: „Ja, dir! Du bist faul, ein Schmarotzer, ein Steuerhinterzieher, ein Betrüger oder  zu mindestens wusstest du nicht was du wähltest und jetzt verliere ich mein Geld wegen dir!“
Ich: „Wegen mir?!“

Doch da kam ich ins stocken. Der Gedanke, dass wir es verdienen ließ mich nicht mehr los.

Die ganze Welt glaubt plötzlich, dass wir es verdienen. Und ich bemerke wie ausschlaggebend diese ganze Propaganda ist, um einen Bruch der Solidarität herbei zu führen. Teile und herrsche! Der älteste Trick der Welt. Und es funktioniert! Sogar die Griechen sind darauf reingefallen…

Dennoch:

Ich habe weder gestohlen, noch einen Kredit aufgenommen, noch habe ich teure Autos und Kreditkarten. Ich habe nie mein Einkommen verborgen und ich hatte nie den Traum im öffentlichen Dienst untergebracht zu werden. Ich habe nie eine der zwei regierenden Parteien gewählt.

Und ich gehöre keiner seltsamen Minderheit an.

Nicht das uns keine Verantwortung trifft! Wir sind schuld, dass wir uns nicht zusammen getan haben, dass wir nicht laut genug geschrien haben.

Es ist wahr! Wir haben keine Welle der positiven Veränderung geschaffen die sich an Maß und Vernunft hält.

Es ist wahr! Wir haben ihnen erlaubt die Bildung, das Gesundheitssystem, die Justiz, die Politik und die Zukunft zu entwürdigen.

Es ist wahr! Die Mehrheit des Volkes hat versagt! Wir haben versagt es auf die eine oder die andere Weise aufzuhalten.

Aber denk daran! Solange ihr mit dem Finger auf uns zeigt, als wären wir die Ursache und nicht ein Anzeichen des Problems…solange euch die Illusion gefällt, dass die Kredithaie bei Griechenland aufhören werden wenn das Land als erstes geopfert wird um geschlachtet zu werden…solange eure Regierungen mit eurem Geld Zeit gewinnen, um deren wertvolle Banken zu retten, verliere ich meine Heimat.

Und nein, ich verdiene das nicht. Keiner verdient so etwas.                                           

                  Δ.Μ.

 

Tags: , , , , ,

9/6/2011 – The Guardian – Haroon Siddique

“Iceland crowd sources its next constitution

Read from the source, here!

Now, there’s a nice idea!

 

Tags: , ,

4/6/2011 – Der Standard

“Weg frei für neue Finanzspritze für Athen”

Read from the source: Here!

The comments are always very intriguing!

 

Tags: , ,

22/05/2011 – NY Times – Paul Krugman

“When austerity fails”

Read from the source, here!

 

Tags: , ,